Bóle mięśni i stawów mogą zwiastować różne choroby. Najczęściej bóle mięśni nóg lub bóle mięśni rąk, spowodowane są przeciążeniem, nadmiernym rozciąganiem i drobnymi urazami. Jednak nie zawsze. Jeżeli doskwiera Ci długotrwały i usilny ból, pamiętaj, że może to być jedna z poważniejszych chorób. Opublikowano 3 Kwietnia 2015. Produkt fine6 polecono mi w aptece. Po wypróbowaniu byłem naprawdę miło zaskoczony, korzystam nadal i polecam innym. Kłopotliwe jest tylko, że często jest niedostępny i trzeba go specjalnie zamawiać. Cytuj. Jest to stan, w którym w nocy pojawia się uczucie mrowienia i drętwienia nóg, mogą wystąpić również bóle nóg. W takiej sytuacji konieczne jest podjęcie suplementacji i uzupełnienie niedoboru żelaza. Tylko w ten sposób możemy wyeliminować objawy niedoboru żelaza. Nie ma żadnych widocznych zmian. Córka jest wysoka i mało waży. Ma 104 cm a waży niecałe 15kg. Morfologia ok. Lekka anemia z niedoboru żelaza na podstawie obniżonej mcv, mch. Crp 1. Mocz idealny. Córka jest bardzo żywym dzieckiem chodzi do przedszkola nom stop skacze i biega. Re: bóle nóg hmmm,wydaje mi sie ze mozesz miec problemy z naczyniami,byc moze tworza sie zylaki i jest problem z odplywem krwi gdyz zastawki zylne nie dzialaja i krew sie cofa.polecam wizyte u chirurga naczyniowego. Wt, 06-12-2005 Forum: Zdrowie kobiety - Re: bóle nóg kata sindiran buat orang serakah harta warisan. Chyba powinnaś zasięgnoąć opini lekarza. Może to sa tzw bole wzrostowe. Ale przeciez Mateuszek ma dopiero 2 latka. Napisze co znalazłam w necie Występują w dwóch okresach - u dzieci pomiędzy 3. a 5. oraz między 8. a 12. rokiem życia i Są odczuwane w kończynach po obu stronach, głównie w nogach. Obejmują z reguły przód uda, okolice znajdujące się pod kolanem (z tyłu) oraz podudzie (mięśnie łydki). Pojawiają się późnym wieczorem albo w nocy - wybudzają dziecko ze snu. Trwają średnio od 10 do 30 minut, ale u niektórych dzieci odczuwane są krócej lub dużo dłużej. Ból jest określany jako "głęboki" i dotkliwy. Bóle wzrostowe nie dotyczą stawów, nie powodują utykania, utraty apetytu, nie są powiązane ze spadkiem wagi, uczuciem osłabienia lub zmęczenia czy też gorączką. Dotykanie bolącego rejonu nie skutkuje nasileniem bólu. Nie mamy też w ich przypadku do czynienia ze sztywnością, zaczerwienieniem albo opuchlizną. Do wizyty u lekarza powinien rodzica skłonić ból utrzymujący się stale, a także ból pojawiający się rano. Cześć mam 27 lat jestem kobietą mam problem, który chyba w ostatnim czasie troszkę się nasilił. Np. gdy siedzę nagle łapie mnie w jednym punkcie cos pomiedzy bólem a skurczem. jakby mi ktos cos w bił w ten punkt. Ból przechodzi po chwili, coraz słabszy i słabszy. Najczęściej takie bóle łapią mnie w udach, czasem przy kostce u nogi. Z czego to może wynikać? Cytuj Zaburzenia chodu mogą być związane zarówno z wrodzonymi schorzeniami, jak i pojawiać się w trakcie życia. Problemy z chodzeniem to zarówno nadmierne kołysanie się na boki, jak i chwiejne chodzenie z szeroko rozstawionymi nogami. Jakie są przyczyny i rodzaje zaburzeń chodu? Jak przebiega leczenie? Spis treściZaburzenia chodu: przyczynyZaburzenia chodu: rodzajeZaburzenia chodu: diagnostykaZaburzenia chodu: leczenie Zaburzenia chodu mogą pojawić się u każdego - takich problemów mogą doświadczać zarówno dzieci, jak i osoby będące w podeszłym wieku. Wyróżnia się co najmniej kilka rodzajów zaburzeń chodu, oprócz tego problemy z chodzeniem, występujące u różnych pacjentów, mogą mieć zarówno charakter przejściowy, jak i występować jako utrwalone dolegliwości. Zaburzenia chodu: przyczyny Zaburzeniami chodu interesują się lekarze wielu różnych specjalności, przede wszystkim zagadnieniem tym zajmują się jednak neurolodzy, ortopedzi oraz pediatrzy. To, że problemem zajmuje się duża ilość specjalistów, wynika z tego, że do zaburzeń chodu doprowadzać mogą patologie dotyczące zarówno czynności układu nerwowego, jak i struktur kostnych, mięśniowych czy stawowych. Potencjalnych przyczyn zaburzeń chodu wymienić można bardzo wiele, przykładowymi z nich mogą być: choroba Parkinsona stwardnienie rozsiane dystrofia mięśniowa zapalenia ścięgien czy stawów w obrębie kończyn dolnych udar mózgu i jego konsekwencje stany po złamaniach kończyn dolnych choroba zwyrodnieniowa stawów zakażenia ucha wewnętrznego, gdzie procesem chorobowym objęty jest błędnik porażenie mózgowe zespół ogona końskiego choroba Charcot-Marie-Tooth wodogłowie normotensyjne (zespół Hakima) otępienia (np. choroba Alzheimera) miastenia nowotwory oun epizody przejściowego niedokrwienia mózgu (tzw. TIA) wstrząśnienie mózgu choroby naczyń obwodowych kończyn dolnych zapalenie mózgu zespół Wernickego-Korsakowa choroby prionowe anemia złośliwa zaburzenia i choroby psychiczne (zaburzenia chodu mogą pojawiać się szczególnie w przebiegu zaburzeń konwersyjnych) Zaburzenia chodu: rodzaje Jedni specjaliści rozróżniają więcej, inni z kolei mniej rodzajów zaburzeń chodu. Najczęściej można się spotkać z poniższymi typami problemów z chodzeniem. Chód koszący Chodem koszącym (inaczej połowiczo-niedowładnym) określa się stan, w którym pacjent ma wyprostowaną kończynę dolną w stawie kolanowym. W trakcie chodu pacjenci zataczają zajętą nogą półkola, co przypomina ruch kosy podczas koszenia siana. Towarzyszy temu zwykle zgięcie przedramienia w stawie łokciowym. Chód koszący pojawia się w przypadku porażenia połowiczego, którego przyczyną może być np. przebycie udaru mózgu. Chód koguci Innym problemem jest chód koguci (brodzący). Dochodzi do niego na skutek porażenia mięśni prostowników stopy i palców (np. na skutek uszkodzenia nerwu strzałkowego). U pacjentów zauważalne jest opadanie stopy, a oprócz tego w chodzie kogucim pacjenci wysoko unoszą swoje kończyny dolne. Chód ataktyczny Chód tylnosznurowy (ataktyczny) polega na tym, że pacjent stąpa bardzo niepewnie, a jego kroki są wyjątkowo nierówne. Charakterystyczne dla tego typu zaburzeń chodu jest to, że pacjenci starają się patrzeć na swoje nogi podczas chodzenia – związane jest to z tym, że doświadczają oni zaburzeń czucia proprioceptywnego, przez które nie mają świadomości o położeniu swoich kończyn. W sytuacji, gdy chód nie podlega kontroli wzrokowej, w przypadku chodu ataktycznego dochodzi do nasilenia istniejących zaburzeń. W tym problemie odchylenia zauważalne są nie tylko podczas przemieszczania się – pacjenci mogą również mieć trudności z tym, aby przy zamkniętych oczach utrzymać postawę stojącą ze złączonymi stopami. Do chodu tylnosznurowego doprowadzają te stany, w których dochodzi do zaburzeń czynności sznurów tylnych rdzenia kręgowego. Chód móżdżkowy Chwiejne chodzenie z szeroko rozstawionymi kończynami dolnymi określa się jako chód móżdżkowy (marynarski). Zgodnie z nazwą doprowadzają do niego zaburzenia dotyczące móżdżku (np. nowotwory tej struktury). Zaburzeniom chodu w tym przypadku towarzyszą zaburzenia postawy, zależne od lokalizacji defektu w móżdżku. W sytuacji, gdy uszkodzony zostanie robak móżdżku, u pacjenta zauważalne jest odchylanie tułowia do tyłu. Inny stan, czyli tendencja do upadków w stronę uszkodzenia, zauważalna jest natomiast u chorych z uszkodzoną półkulą móżdżku. Chód parkinsonowski Chód parkinsonowski (hipokinetyczny) spotykany jest u osób z chorobą Parkinsona. W przypadku tego typu zaburzeń chodu pacjenci podczas przemieszczania się mają pochyloną sylwetkę, charakterystyczne jest również to, że ich kończyny górne (inaczej niż u osób zdrowych) nie balansują podczas chodzenia. W chodzie parkinsonowskim pacjent przemieszcza się bardzo powoli i drobnymi krokami, w przebiegu tego problemu występują również trudności z zapoczątkowaniem ruchu kończynami dolnymi. Znacznym problemem związanym z tym zaburzeniem chodu jest zwiększone ryzyko występowania upadków. Chód kaczkowaty Dość charakterystycznym zaburzeniem chodu jest chód kaczkowaty. W przebiegu tego problemu chorzy wyraźnie chwieją się na boki. Patologiami doprowadzającymi do tego zaburzenia są stany, w których dochodzi do zaburzeń czynności mięśni obręczy biodrowej, takie jak zwichnięcie stawów biodrowych czy dystrofia mięśniowa. Chód nożycowy Chodem nożycowym określa się problem, w którym podczas chodzenia pacjent mimowolnie krzyżuje swoje kończyny. Powodem występowania chodu nożycowego może być mózgowe porażenie dziecięce. Chód pląsawiczy Mianem chodu pląsawiczego określa się problemy związane z pląsawiczymi ruchami mimowolnymi. Ruch pacjentów może przypominać taniec, zaburzeniom ze strony kończyn dolnych towarzyszą zwykle problemy ruchowe z innymi częściami ciała. Do chodu pląsawiczego doprowadzać może np. choroba Huntingtona. Chód paraparetyczny Chód paraparetyczny przebiegać może w postaci wiotkiej lub spastycznej. W pierwszym z wymienionych problemów pacjenci doświadczają niedowładów kończyn dolnych, często dochodzi u nich do upadków. W przypadku spastycznej postaci chodu paraparetycznego chorzy stawiają swoje kończyny dolne wyjątkowo sztywno, może u nich również dochodzić do szurania stopami o podłoże. Chód histeryczny Zdarzają się również sytuacje, w których zaburzenia chodu u pacjenta są bardzo niespecyficzne, dodatkowo występujące u chorego problemy z przemieszczaniem się mogą z czasem zmieniać swój charakter. Tak bywa w przypadku zaburzeń chodu związanych z zaburzeniami psychicznymi, które bywają określane jako chód histeryczny. W ich przebiegu pacjenci mogą prezentować nietypowe ruchy, których nie można przypisać do któregokolwiek z wymienionych wcześniej zaburzeń chodu. Przyczyną takich problemów mogą być zaburzenia konwersyjne. Zaburzenia chodu: diagnostyka W przypadku wystąpienia zaburzeń chodu istotne są przede wszystkim dwa aspekty: zbadać należy same kończyny dolne pacjenta, ale i bardzo istotne jest przeprowadzenie z nim dokładnego wywiadu lekarskiego. W przypadku badania kończyn dolnych niezbędna jest ocena ruchomości poszczególnych stawów, a także sprawdzenie takich aspektów, jak chociażby czucie skórne czy natężenie odruchów ścięgnistych (zarówno fizjologicznych, jak i ewentualnych patologicznych). Wywiad lekarski (badanie podmiotowe) ma z kolei bardzo ważne znaczenie z tego względu, że dzięki niemu możliwe jest ukierunkowanie diagnostyki zaburzeń chodu ku jakiejś konkretnej jednostce chorobowej. Na podstawie uzyskanych informacji pacjenci mogą być kierowani np. na badania obrazowe struktur ośrodkowego układu nerwowego (np. w przypadku podejrzewania u chorego przebycia udaru mózgu czy rozwinięcia się stwardnienia rozsianego). Inni pacjenci, u których podejrzewa się z kolei, że przyczyną ich zaburzeń chodu są problemy związane bezpośrednio z kończynami dolnymi, mogą być natomiast kierowani na badania obrazowe struktur narządu ruchu. Zaburzenia chodu: leczenie Rozpoznanie przyczyny zaburzeń chodu u pacjenta jest istotne przede wszystkim dlatego, że zlikwidowanie problemów z przemieszczaniem się może być możliwe poprzez leczenie tej jednostki, która to do tego stanu doprowadziła. Przykładowo, pacjentom z zespołem Wernickego-Korsakowa podawane mogą być preparaty witaminy B1, a u chorych na stwardnienie rozsiane stosowane mogą być leki łagodzące rzuty choroby (czyli glikortykosteroidy), a w czasie remisji preparaty zmniejszające ryzyko wystąpienia kolejnych rzutów tego chodu mogą przemijać, u niektórych pacjentów utrzymują się one jednak trwale. W drugiej z wymienionych sytuacji nieocenioną pomoc chorym przynieść może regularna rehabilitacja. Czasami korzystne jest również stosowanie przez chorych sprzętu ułatwiającego poruszanie się, np. kul ortopedycznych czy tzw. balkoników (chodzików). Stan nazywany bólami wzrostowymi kończyn może mieć wiele różnych amerykańscy zwracają uwagę na fakt, że część dzieci z rozpoznanymi tzw. bólami wzrostowymi kończyn dolnych, może w rzeczywistości cierpieć na zespól niespokojnych nóg, wymagający w niektórych przypadkach leczenia farmakologicznego. W rodzinach tych dzieci zespół niespokojnych nóg występuje znacznie częściej niż w pozostałej populacji.

bóle nóg u dwulatka forum